സ്വതന്ത്രമായി ചിന്തിക്കുന്നവരെയും അഭിപ്രായം പറയുന്നവരെയും ഇല്ലായ്‌മ ചെയ്യാനുള്ള പണി ഭരണകൂടം തന്നെ എടുക്കുന്നതിന്റെ ഉദാഹരണങ്ങൾ ചരിത്രത്തിലും വർത്തമാനത്തിലും കാണാൻ സാധിക്കുന്നതാണ്. അത് പോലെ തന്നെ ഭരണകൂടത്തെ കയ്യാളുന്ന അധീശവംശത്തിന്റെ അധികാരത്തെ വെല്ലുവിളിക്കുന്ന വിവിധ സമൂഹങ്ങളെയും സമുദായങ്ങളെയും അടക്കിനിർത്താൻ ഭരണകൂടം തന്നെ ശ്രമിക്കും. ഇത്തരത്തിലുള്ള ഒരു അടിച്ചമർത്തൽ/ അടക്കിനിർത്തൽ പ്രക്രിയയുടെ ഭാഗമായിട്ടാണ് ത്വാഹാ ഫസലിനെയും അലൻ ശുഐബിനെയും മാവോയിസ്റ് അനുകൂലികളാണെന്ന പേരിൽ യു.എ.പി.എ ചാർത്തി അറസ്റ് ചെയ്തിരിക്കുന്നത്.

ഈ അറസ്റ്റുമായി ബന്ധപ്പെട്ട്, യു.എ.പി.എ അടക്കമുള്ള ഭീകരനിയമങ്ങളെ കുറിച്ച് മലയാളി പൗരസമൂഹം ഏറെ ചർച്ച ചെയ്യുന്നുണ്ട്. ഇന്ത്യയിൽ ഇപ്പോൾ ദേശവ്യാപകമായി നിലനിൽക്കുന്ന നിയമങ്ങളിൽ ഏറെ വിമര്‍ശിക്കപ്പെട്ട ഒന്നാണ്‌ UAPA അഥവാ Unlawful Activities Prevention Act ,2008. സ്വതന്ത്ര ഇന്ത്യയിൽ പല കാലങ്ങളിലായി വ്യത്യസ്ത ഭീകര നിയമങ്ങൾ അവതരിപ്പിക്കപ്പെട്ടിട്ടുണ്ട്‌. ആദ്യം TADA ( Terrorist and Disruptive Activities (Prevention) Act ), അതിനു ശേഷം POTA ( Prevention of Terrorism Act, 2002) എന്നിങ്ങനെ തീവ്രവാദ വിരുദ്ധതയുടെ പേരിൽ ഭീകരനിയമങ്ങൾ നിലവിൽ വന്നു. പിന്നീട് പൗരസമൂഹത്തിൽ നിന്നുണ്ടായ പ്രതിഷേധങ്ങൾ മൂലം അവ പിൻവലിക്കുകയാണുണ്ടായത്.

1967-ൽ നിലവിൽ വന്ന ഒരു ഭീകരനിയമമാണ്‌ ( draconian law) യു.എ.പി.എ. തുടർന്ന് 2004-ൽ ഭേദഗതിവരുത്തി. ബോംബെ ഭീകരാക്രമണത്തിന്റെ മറപിടിച്ച് കൊണ്ട് മുഴുവൻ സഭയെയും
‘ഭീകരവാദത്തിനെതിരെ’ അണിനിരത്തി കൂടുതൽ കർക്കശ വ്യവസ്ഥകളോടും നേരത്തെ പിൻവലിച്ച POTA യുടെ അടക്കം വകുപ്പുകൾ ചേർത്ത് കൊണ്ട് യു.പി.എ സർക്കാർ ചുട്ടെടുത്തതാണ് ഇന്ന് നമ്മൾ കാണുന്ന ഈ ഭീകരനിയമം.

പ്രയോഗത്തിൽ പിഴവുകൾ പറ്റിയ ഒരു നിയമമല്ല യു.എ.പി.എ . മറിച്ച്, നിയമം തന്നെ സ്വാഭാവിക നീതിയെ അട്ടിമറിക്കുന്നതും, പ്രയോഗത്തിൽ മുസ്‌ലിം-ദളിത്- പിന്നാക്ക ജീവിതങ്ങളെ തുറുങ്കിലിടാനും പേടിപ്പെടുത്താനുമുള്ളതാണത്.

യു.എ.പി.എ പ്രയോഗിക്കുമ്പോൾ ‘പിഴവും’,’ ജാഗ്രതക്കുറവും’ എല്ലാം
സംഭവിക്കുന്നുവെന്നാണ് പൊതുവെ നിലനിൽക്കുന്ന ഒരു ഭാഷ്യം. പക്ഷെ , നിയമം തന്നെ നീതിയെ അട്ടിമറിക്കുകയും ഭരണഘടനാധിഷ്ഠിതമായ നിയമവാഴ്ചയെ വെല്ലുവിളിക്കുന്നുമുണ്ട് .ക്രിമിനൽ നടപടി ക്രമത്തിലെ കസ്റ്റഡി 15 ദിവസവും
അധിക കസ്റ്റഡി 30 ദിവസവുമാകുമ്പോൾ യു.എ.പി.എ പ്രകാരം അറസ്റ്റ് ചെയ്യപ്പെട്ടാൽ 30 ദിവസം കസ്റ്റഡിയും 90 ദിവസം അധിക കസ്റ്റഡിയുമായി നീളും. ഇങ്ങനെ കുറ്റപത്രം പോലും സമർപ്പിക്കാതെ 180 ദിവസം വരെ കുറ്റാരോപിതരെ ജയിലിലിടാന്‍ കഴിയും. ഇനി കുറ്റപത്രം സമർപ്പിച്ചാലോ, അനിശ്ചിതമായി വിചാരണയില്ലാതെ ജയിൽ വാസം നീളും. ജാമ്യം എന്ന അടിസ്ഥാന അവകാശത്തെ പോലും ഈ നിയമം റദ്ദ് ചെയ്യുന്നു. സാധാരണ, ജാമ്യം നിയമം ആകുന്നിടത്ത് ഇവിടെ ജയിൽ നിയമവും ജാമ്യം അപസര്‍ഗവുമായി (exception) മാറുന്നു.

ഉസ്താദ് അബ്ദുൽ നാസർ മഅദനിയും (സാങ്കേതികമായി അല്ലെങ്കിലും ജയിൽ തന്നെയാണ്) സക്കരിയ്യയുമൊക്കെ ഈ നിയമം മൂലം ഇരകളാക്കപ്പെട്ടവരാണ്. യഹ്യ കമ്മുക്കുട്ടി അടക്കം 17ഓളം മുസ്‌ലിം യുവാക്കൾക്ക് തങ്ങളുടെ ജീവിതത്തിലെ 7 വര്ഷം ജയിലിൽ ജീവിച്ച് തീർക്കേണ്ടി വന്നു .ബോംബയിൽ നിന്നുള്ള വാഹിദ് ഷെയ്‌ഖിന് ജീവിതത്തിലെ 9 വർഷമാണ് നഷ്ടപ്പെട്ടത്.ഇങ്ങനെ ആയിരങ്ങൾ ജീവിതത്തിലെ യൗവ്വനം ജയിലറകളിൽ ജീവിച്ച് തീർക്കുന്നു കുറ്റം തെളിയിക്കുക എന്നത് പ്രോസിക്യൂഷന്റെ പണിയാണ്. പ്രസ്തുത നിയമത്തിലെ 43E വകുപ്പ് പ്രകാരം കുറ്റാരോപിതൻ മുഴുവൻ ഭരണകൂട മെഷിനെറിക്കെതിരെ നിന്ന് കൊണ്ട് നിരപരാധിത്വം ‘തെളിയിക്കേണ്ടി’ വരുന്നു. അല്ലാത്ത പക്ഷം കുറ്റാരോപിതൻ അപരാധി തന്നെയാണെന്ന മുൻവിധിയിലൂടെ മുൻപോട്ട് പോകും. സാക്ഷി വിസ്താരം ‘in-camera’ യിൽ നടത്താനും സാക്ഷിയുടെ പേരുവിവരങ്ങൾ രഹസ്യമാക്കി വെക്കാനും 44 ആം വകുപ്പ് പ്രകാരം സാധിക്കും. ഗവണ്മെന്റിന്റെ മുൻ‌കൂർ അനുമതിയില്ലാതെ (അത് കിട്ടാനും പോകുന്നില്ല) കേസ്
അന്വേഷിച്ച ഉദ്യോഗസ്ഥർക്കെതിരെ യാതൊരുവിധ നിയമനടപടിയും സ്വീകരിക്കാൻ കഴിയില്ല. ഇത് പോലീസിനും അന്വേഷണ ഏജൻസികൾക്കും നൽകുന്ന പരിരക്ഷ നീതീകരിക്കാവതല്ല. തങ്ങളുടെ എല്ലാ മുൻവിധിയും വംശീയബോധവും പ്രകടമാക്കാൻ ഈ അന്വേഷണ ഉദ്യോഗസ്ഥർക്ക് ഇതിലും മികച്ച ഒരു പരിരക്ഷ ഇല്ല.

നിയമവിരുദ്ധ പ്രവർത്തനത്തെയും ഭീകരവാദപ്രവർത്തനത്തെയും വളരെ അമൂര്‍ത്തമായും ക്ലിപ്തപ്പെടുത്താതെയുമാണ് നിയമത്തിൽ വിശദീകരിച്ചിട്ടുള്ളത്. വലിച്ച് നീട്ടാൻ (elastic nature) സാധിക്കുംവിധമുള്ള നിയമനിര്മാണമാണ് യു.എ.പി.എയുടേത്. പോലീസ് അടക്കമുള്ള അന്വേഷണ ഏജൻസികൾ ഇത് കൃത്യമായി
ദുരുപയോഗപ്പെടുത്തും. അതുകൊണ്ടാണ് പോസ്റ്റർ ഒട്ടിച്ചതിനും, ലഘുലേഖ കൈവശം വെച്ചതിനും വിതരണം ചെയ്തതിനും ഒക്കെ യു.എ.പി .എ ചുമത്തുന്നത്.

ഇന്ത്യയിൽ യു എ പി എ അടക്കമുള്ള ഭീകരനിയമങ്ങൾ വളരെ സെലക്ടിവ്‌ ആയി തന്നെയാണ് പ്രവർത്തിച്ചിട്ടുള്ളത്. വിചാരണ തടവുകാരാണ് ഇന്ത്യൻ ജയിലറകളിൽ അധികവും. അതിൽ തന്നെ മുസ്‌ലിം പ്രാതിനിധ്യം ജനസംഖ്യാനുപാതിക കണക്കിനെക്കാള്‍ ഏറെ മുകളിലാണ്

1996-ൽ രാജസ്ഥാനിൽ നടന്ന ബോംബ് സ്ഫോടനത്തിൽ പിടിയിലായി 23 വർഷങ്ങൾക്ക് ശേഷമാണ് അഞ്ച്‌ മുസ്‌ലിംകളെ (ഇപ്പോൾ അവർ യുവാക്കൾ അല്ലാത്തത് കൊണ്ടാണ് അങ്ങനെ ഉപയോഗിക്കാത്തത്) ഈ വർഷമാണ് വെറുതെ വിടുന്നത്. അതിനിടയിൽ ജാമ്യമോ പരോളോ ലഭിച്ചിട്ടില്ല. ഇത് തന്നെയാണ്
ഭീകരനിയമങ്ങളുടെ പൊതുസ്വഭാവം. ഉത്തർപ്രദേശിൽ 2008-ൽ നടന്ന ഒരു സംഭവത്തിൽ 200ഓളം പേർക്കെതിരെ പോലീസ് യു .എ പി.എ പ്രകാരം കേസ് ചുമത്തി. 200 പേരും മുസ്‌ലിംകളായിരുന്നു. കേരളത്തിൽ നിന്ന് തന്നെ നിരവധി പേരെ വ്യത്യസ്ത ഗൂഢാലോചന കേസിന്റെയും ബാംഗ്ലൂർ സ്ഫോടനത്തിന്റെയും പേരിൽ അറസ്റ്റ്
ചെയ്തിട്ടുണ്ട്. അന്യസംസ്ഥാനത്തേക്ക് കൊണ്ട് പോയവരായാലും നാട്ടിൽ പിടിക്കപ്പെട്ടവരായാലും ഇത് തന്നെ കണക്കുകൾ. നിരോധിക്കപ്പെട്ട സംഘടനകളുടെ കാര്യത്തിലും ഇതേ ഫോർമുലകൾ തന്നെ കൃത്യമായി പ്രവർത്തിക്കുന്നതായി കാണാൻ കഴിയും. ഒരേ കൃത്യം ചെയ്യുന്ന രണ്ട് സമുദായത്തിൽ നിന്ന് വരുന്ന ആളുകളിലും യു.എ.പി.എ ചാർത്തുന്നതിൽ വിവേചനം കാണിച്ചതായി സംഭവങ്ങൾ നടന്നിട്ടുണ്ട്. ഇതേ രീതിയിൽ തന്നെ ദളിതുകൾക്കെതിരെയും ആദിവാസി പിന്നാക്കക്കാർക്കെതിരെയും ഇത്തരം ഭീകരനിയമം ചാർത്തുന്നതായി കാണാം.

കബീർ കലാമഞ്ച് എന്ന രാഷ്ട്രീയ കലാസംഘത്തെ മഹാരാഷ്ട്രയിൽ 2011-ൽ യു.എ.പി.എ ചുമത്തി അറസ്റ്റ് ചെയ്തു. അവർ മൂന്ന് വർഷം അഴികൾക്കകത്തായിരുന്നു. ഭൂരിപക്ഷവും ആദിവാസി ബഹുജൻ സ്വത്വം പേറുന്നവരായിരുന്നു അവർ. ജി. എന്‍ സായിബാബ എന്ന വികലാംഗനായ ഡൽഹി യൂണിവേഴ്സിറ്റി പ്രൊഫസറും യു.എ.പി.എ ചാര്‍ത്തപ്പെട്ട്‌ അറസ്റ്റിലായവരിൽ പ്രധാനിയാണ്. ഓപ്പറേഷൻ ഗ്രീൻ ഹണ്ടുമായി ബന്ധപ്പെട്ട് നിരവധി ആദിവാസികളെ ഈ നിയമം ജയിലിലടച്ചിട്ടുണ്ട്. പ്രത്യേക ജനസമൂഹങ്ങളെ പോലെ തന്നെ മനുഷ്യാവകാശ സംഘടനകൾ, ഇടതുപക്ഷ പ്രസ്ഥാനങ്ങള്‍ (മുഖ്യധാരാ പാർട്ടികൾ അല്ല) അടക്കമുള്ള സംഘടനകളെ വേട്ടയാടാൻ ഈ നിയമം ഉപയോഗിച്ചിട്ടുണ്ട്. അരുൺ ഫെരേര, വെർനോൾ ഗോൺസാൽവേസ്,റോണാ വിൽ‌സൺ, സുധിർ ദാവ്‌ലെ തുടങ്ങിയ ഒട്ടനേകം പേരെ അറസ്റ്റ് ചെയ്തിട്ടുണ്ട്.

മഹാരാഷ്ട്രയിൽ ഭീമ കൊറേഗൺ സംഭവവുമായി ബന്ധപ്പെട്ട് ഇടപെട്ട ഒരുപാട് സാമൂഹ്യ പ്രവർത്തകരെ അറസ്റ്റ് ചെയ്തിരുന്നു. തമിഴ്നാട്ടിൽ നിന്ന് തിരുമുരുഗൻ ഗാന്ധിയെ പോലുള്ള മനുഷ്യാവകാശ പ്രവർത്തകർ യു.എ.പി.എ മൂലം വേട്ടയാടപ്പെട്ടിട്ടുണ്ട്. ഭോപ്പാൽ ജയിലിൽ നിരവധി യുവാക്കൾ യു.എ.പി.എ ചാർത്തിയത് മൂലം ജയിലിലടക്കപ്പെട്ടിട്ടുണ്ട്. 2016-ലെ വ്യാജ ഏറ്റുമുട്ടലിൽ കൊല്ലപ്പെട്ടവരും യു.എ.പി.എ പ്രകാരം വിചാരണ നേരിടുന്നവരായിരുന്നു. കൊബാദ് ഗാന്ധി, ബിനായക് സെൻ, എം. എം ബിശ്വാസ് തുടങ്ങിയവർ ഈ കേസിൽ അറസ്റ്റിലായ
പ്രമുഖ സാമൂഹിക പ്രവർത്തകരാണ്. എന്നാൽ ഹിന്ദുത്വവാദികൾ പ്രതികളാകുന്ന ഒരു ഭീകരപ്രവർത്തനത്തിനും ഈ നിയമമൊന്നും ബാധിക്കാറില്ല.

കേരളവും മുന്നില്‍ തന്നെ

കേരളത്തിലെ “പുരോഗമന-രാഷ്ട്രീയം” നിലനിൽക്കുമ്പോൾ ത്വാഹാ-അലൻ സംഭവം ‘ഒറ്റപ്പെട്ട’ സംഭവമാണെന്ന് കുറച്ച് പേരെങ്കിലും കരുതുന്നുണ്ടാകും.എന്നാൽ കേരളത്തിലെ അവസ്ഥ ഒട്ടും ആശാവഹമല്ല. 2016-ൽ രമേശ് ചെന്നിത്തല നിയമസഭയിൽ നൽകിയ കണക്ക് പ്രകാരം 134 കേസുകൾ നിലവിലുണ്ടായിരുന്നു. എന്നാൽ യു.എ.പി.എ അടക്കമുള്ള മനുഷ്യത്വവിരുദ്ധ നിയമങ്ങൾക്കെതിരെ നിലപാടുകൾ പറഞ്ഞുകൊണ്ടാണ് പിണറായി വിജയൻറെ നേതൃത്വത്തിലുള്ള ഇടത് സർക്കാർ
അധികാരത്തിൽ വരുന്നത്. 27.06.2019 വരെ വെറും 5 കേസുകളിൽ മാത്രമാണ് സർക്കാർ യു.എ.പി.എ വേണ്ടെന്ന് വെച്ചത്. കിട്ടുന്ന അവസരങ്ങളിലെല്ലാം യു എ പി എക്കെതിരെ ഗിരി പ്രഭാഷണം നടത്തുന്നവരാണ് പിണറായി അടക്കമുള്ള ഇടത് നേതാക്കൾ.
യു.എ.പി.എ ചാർത്തിയ കേസുകൾ പുനഃപരിശോധിക്കാൻ സമിതിയെ നിയോഗിക്കും എന്നതായിരുന്നു സർക്കാരിന്റെ അവകാശവാദം. അത്തരത്തിലൊരു സമിതിയും സ്ഥാപിച്ചിട്ടില്ലെന്നുമാത്രമല്ല, ഗോപിനാഥൻ പിള്ളയുടെ നേതൃത്വത്തിലുള്ള സമിതി പ്രതികൾക്കെതിരെ വിചാരണ നടത്തണമോ എന്ന നിർദ്ദേശം നൽകാനുള്ളതാണ്. ആ സമിതിയെ പുനഃപരിശോധനാ സമിതി എന്ന് പറഞ്ഞ് പറ്റിക്കുക കൂടി ചെയ്യുന്നു
ഇടതുപക്ഷം. മുൻ സർക്കാരിൽ നിന്ന് വ്യത്യസ്തമായി സമിതി അധ്യക്ഷത റിട്ടയേർഡ് ജഡ്‌ജിക്ക് കൊടുത്തു എന്ന മാറ്റം മാത്രമാണ് അതിലുള്ളത്. ആ സമിതിക്ക് ഒരു ഉപദേശക അധികാരം മാത്രേ ഉള്ളൂ.

നാല്‍പതോളം കേസുകൾ ഒഴിവാകുമെന്ന് ഡിജിപി പറഞ്ഞെങ്കിലും പിന്നീട് അതിൽ യാതൊരു നടപടിയും ഉണ്ടായിട്ടില്ല.ഈ നാല് വർഷവും സ്വന്തം പ്രകടനപത്രികയോട് പോലും കൂറ് കാണിക്കാൻ ഇടത് സർക്കാരിന് കഴിഞ്ഞിട്ടില്ല.

പി ജയരാജന് യു.എ.പി.എ ചാർത്തിയപ്പോൾ ഉണ്ടായ വികാരവിക്ഷോഭങ്ങളൊന്നും യു.എ.പി.എക്കെതിരെയുള്ള രാഷ്ട്രീയ നിലപാടൊന്നുമായിരുന്നില്ല, മറിച്ച് സ്വന്തം പാർട്ടിയിലെ ഒരു പ്രിവിലേജഡായ ആള്‍ക്ക്‌ വേണ്ടിയുള്ള സമരം മാത്രമാണ്. ഉന്നത ഉദ്യോഗസ്ഥരുടെയൊക്കെ അനുമതിയോടെയാണ് യു.എ.പി.എ പോലുള്ള വകുപ്പുകൾ പൊതുവെ കേസിൽ ഉൾപ്പെടുത്തുന്നത്. അതുകൊണ്ട് സർക്കാരിന്റെ പ്രഖ്യാപിത ലക്ഷ്യം അവർക്ക് അറിയില്ല എന്നൊന്നും പറഞ്ഞ് ഒഴിയാൻ സർക്കാരിനാവില്ല. സർക്കാർ അത്തരത്തിലുള്ള നയം പ്രാവർത്തികമാക്കാനുള്ള യാതൊരു നടപടിയും സ്വീകരിച്ചിട്ടില്ല എന്നത് വ്യക്തമാണ്. കേരളത്തിൽ ആദ്യമായി യു.എ.പി.എ ചുമത്തിയത് വി എസിന്റെ നേതൃത്വത്തിലുള്ള ഇടത് സർക്കാരാണ്.

ഈ സർക്കാർ ഇതുവരെ 20 ഓളം യു.എ.പി.എ കേസുകൾ എടുത്തിട്ടുണ്ട്. എം. എന്‍ രാവുണ്ണി, രജീഷ് കൊല്ലംകണ്ടി ഷാന്റോ ലാൽ എന്നിവർക്കെതിരെ കേസ് എടുത്തിരുന്നു. രാവുണ്ണിയെ മാവോയിസ്റ് എന്ന പേരിലും അദ്ദേഹത്തെ ആശുപത്രിയിൽ കൂട്ടിരുന്നതിന് രാജേഷിനെയും യു.എ.പി.എ ചുമത്തി അറസ്റ്റ് ചെയ്തു. കോഴിക്കോട്ടെ നദി, എഴുത്തുകാരൻ കമൽസി എന്നിവർക്കെതിരെ കേസ് എടുത്തു. മാഞ്ഞാലിയിലെ റിയാസ് എന്ന ചെറുപ്പക്കാരൻ, രൂപേഷ് എന്നിവർക്കെതിരെ ഈ നിയമം ചാർത്തിക്കൊടുത്തത് ഇടത് സർക്കാരാണ്. ഈ കേസുകൾ കോടതിയിൽ തള്ളി പോകുകയോ കോടതി പ്രസ്തുത നിയമം എടുത്ത് മാറ്റുകയോ ചെയ്തു എന്നുള്ളതും ചേർത്ത് വായിക്കണം. നാറാത്ത് യോഗം ചേർന്നതിന്റെ പേരിൽ പോപ്പുലർ ഫ്രന്റ് പ്രവർത്തകർ 5 വര്ഷം ജയിലിൽ കിടന്ന് നിരപരാധിത്വം തെളിയിക്കേണ്ടി വന്നു. പാനായിക്കുളം കേസിലും മറിച്ചല്ല സംഭവിച്ചത്. ഇതേ ഗണത്തിലേക്കാണ് ശുഐബിനെയും ത്വാഹാ ഫസലിനെയും
സർക്കാർ കുടുക്കിയിരിക്കുന്നത്. സംഘപരിവാറിന് പ്രത്യേക താല്പര്യമുള്ള കേസുകളിൽ പോലീസ് കർക്കശ വ്യവസ്ഥകൾ ഉൾപ്പെടുത്തി കേസുകൾ ചാർത്തുന്നുണ്ടെന്ന് മാധ്യമം എഡിറ്റർ ഒ അബ്ദുറഹ്മാൻ അഭിപ്രായപ്പെടുന്നുണ്ട്. ഈ കേസിലും സംഘപരിവാറിന്റെ ശുഷ്‌കാന്തി പിണറായി വിജയന് നൽകുന്ന
അഭിനന്ദനങ്ങളിൽ നിന്ന് നമുക്ക് മനസ്സിലാകും. ജന്മഭൂമിയിലടക്കം മാവോയിസ്റ് വേട്ടയിലും യു എ പി എ ചാർത്തിയ വിഷയത്തിലും ഇടത് പക്ഷത്തിനു അഭിനന്ദനങ്ങളുടെ പൂച്ചെണ്ട് കിട്ടിക്കൊണ്ടിരിക്കുകയാണ്.

സംഘടനാ അംഗത്വമോ, ആശയപ്രചാരണമോ, ലഘുലേഖകൾ കയ്യിൽ വെക്കുന്നതോ വിതരണം ചെയ്യുന്നതോ ഒന്നും ഒരു ക്രൈം അല്ല എന്ന് കോടതികൾ പറഞ്ഞിട്ടുണ്ട്. Anup Bhuyan vs State of Assam എന്ന കേസിൽ മാർക്കണ്ഡേയ കട്ജു അടക്കമുള്ള ബെഞ്ച് പറഞ്ഞത് Guilty by Association എന്ന തത്വമൊന്നും നിയമത്തിൽ നിലനിൽക്കുന്നില്ല. അക്രമപ്രവർത്തനങ്ങൾക്ക് പ്രേരിപ്പിച്ചാൽ മാത്രമേ പ്രസംഗങ്ങൾ, ലഘുലേഖകൾ എന്നിവയുമായി ബന്ധപ്പെട്ട് ഒരു കേസിന് തന്നെ സാധ്യതയുള്ളൂ എന്നാണ്.

ഇനി ശ്യാം ബാലകൃഷ്ണൻ കേസിലെ വിധി കൂടി പരിശോധിക്കാം. ഭരണഘടനാ തത്വങ്ങളോട് മാവോയിസ്റ് പ്രത്യയശാസ്ത്രം ഒത്തുപോകില്ലെങ്കിലും മാവോയിസ്റ് ആകുക എന്നുള്ളത് കൊണ്ട് കുറ്റവാളി ആകുന്നില്ല എന്ന്‌ കേരള ഹൈകോടതി വ്യക്തമാക്കുന്നു. സുപ്രീം കോടതിയും സമാനമായ വിധി തന്നെ അപ്പീലിൽ വിധിക്കുന്നു. ഇത്രയൊക്കെ ആയിട്ടും ഇന്ന് അവർക്ക് ജാമ്യം നിഷേധിച്ചത് യു.എ.പി.എ എന്ന ഭീകരനിയമം കേസിൽ ചേർത്തത്
കൊണ്ടാണ്. സിമി പ്രവർത്തകർ എന്ന ഒറ്റ(അ )ന്യായം മുൻനിർത്തി ജയിലിൽ അടക്കപെട്ടവർ നിരവധിയാണ്. വിമത ശബ്ദങ്ങളെയും അപരസ്വതങ്ങളെയും ഈ നിയമമനുസരിച്ച് തുറുങ്കിലിടുകയാണ് ഭരണകൂടം.

അനീതിയില്‍ ഒറ്റക്കെട്ട്‌

മുഖ്യധാരാ രാഷ്ട്രീയ പാർട്ടികൾ എല്ലാം തന്നെ യു.എ.പി.എ നിയമനിർമാണ സഭയിൽ അവതരിപ്പിച്ചപ്പോൾ പിന്തുണച്ചവരാണ്. 2008 -ൽ ബി.ജെ.പിയുടെ ആശീർവാദത്തോടെ കോൺഗ്രസ് ‘ദേശസുരക്ഷക്കൊപ്പം’ ആരുണ്ട് എന്ന് ചോദിച്ച് പ്രതിപക്ഷത്തെ ഭീഷണിപ്പെടുത്തുകയായിരുന്നു. ഇന്ന് 2019-ൽ കോൺഗ്രസ് അടക്കമുള്ളവരോട് അമിത് ഷാ പറഞ്ഞത്’ തീവ്രവാദത്തിന്റെ കൂടെ’ ആരൊക്കെ ഉണ്ടെന്ന് കാണട്ടെ എന്നാണ്. ആ വർത്തമാനത്തിൽ കോൺഗ്രസ് അടക്കമുള്ളവർ വീണു പോയി.ഞങ്ങൾ ഒരിക്കലും ഭീകരനിയമങ്ങൾക്ക് കൂട്ട് നിന്നില്ല എന്ന് വീമ്പ് പറയുന്നവർ 2008-ൽ പാർലമെൻറിൽ അനുകൂലിച്ച് വോട്ട്കുത്തിയവരാണ്. സെബാസ്റ്റ്യൻ പോളെന്ന വിപ് ബാധകമല്ലാത്ത സ്വതന്ത്ര എംപിയുടെ വിയോജിപ്പിനെ തങ്ങളുടെ പെട്ടിയിലാക്കാൻ കള്ളം പറയുന്ന പിണറായി വിജയന്റെയും ഇടത് പക്ഷത്തിന്റെയും കാപട്യം നമ്മൾ തിരിച്ചറിയാതെ പോകരുത്.
2019-ലെ NIA, UAPA ഭേദഗതിയിൽ വ്യക്തികളെ അടക്കം തീവ്രവാദിയായി പ്രഖ്യാപിക്കാൻ കഴിയുന്ന ഗുരുതരമായ സ്ഥിതിവിശേഷമാണ് നിലനിൽക്കുന്നത് .ഇതുവരെ ഇരയായവരുടെ കണക്കുകളിൽ മുസ്‌ലിംകൾ ഒന്നാം സ്ഥാനത്തുണ്ട്. ദളിതരും
പിന്നാക്കക്കാരും മനുഷ്യാവകാശപ്രവര്ത്തകരും പിന്നിൽ
തന്നെയുണ്ട്. നിയമവിധേയമായ ഒരു വംശഹത്യയാണ് ഇന്ത്യൻ സവർണ്ണ മൂല്യവ്യവസ്ഥ ഇത്തരം നിയമങ്ങളിലൂടെ ലക്‌ഷ്യം വെക്കുന്നത്. ഇരകളുടെ ലിസ്റ്റ് ത്വാഹാ-അലനിൽ തുടങ്ങി അവസാനിച്ചതല്ല എന്ന് മുഖ്യധാരാ സമൂഹം തിരിച്ചറിയണം. റാസിഖ് റഹീമും മഅദനിയും സക്കരിയ്യയും ഷിബിലിയും ശാദുലിയും ഗൗരിയും എം. എന്‍ രാവുണ്ണിയും അടക്കമുളളവരുടെ ജീവിതങ്ങളോടും പോരാട്ടങ്ങളോടും ഐക്യപ്പെട്ട് പോരാടിയാൽ മാത്രമേ ഭീകരനിയമങ്ങള്‍ക്കെതിരെയുള്ള പോരാട്ടം വിജയിപ്പിക്കാൻ കഴിയൂ.

Comments